การอภิปราย ความก้าวหน้าของสายงานรังสีการแพทย์ของไทย (19th AACRT)

(อ่าน 624 ครั้ง 16กพ2556-3พค2556)

    ในการประชุมนานาชาติ AACRT2013 ที่เชียงใหม่ โรงแรมปางสวนแก้ว  เมื่อวันที่ 16 มกราคม 2556 นายแพทย์สุพรรณ ศรีธรรมมา รองปลัดกระทรวงสาธารณสุข, ผศ.ดร.บรรจง เขื่อนแก้ว ประธานกรรมการวิชาชีพสาขารังสีเทคนิค, นายสละ อุบลฉาย นายกสมาคมรังสีเทคนิคแห่งประเทศไทย, และรองศาสตราจารย์มานัส มงคลสุข หัวหน้าภาควิชารังสีเทคนิคมหิดล ได้ร่วมกันอภิปรายเรื่อง ความก้าวหน้าของสายงานรังสีการแพทย์ของไทย

พูดถึงตั้งแต่จุดเริ่มต้นคือการผลิตบัณฑิตรังสีเทคนิคของไทย เข้าสู่ตลาดแรงงาน ได้แก่ กระทรวงสาธารณสุข และภาคเอกชน ผ่านการรับรองโดยคณะกรรมการวิชาชีพ และมีการรวมตัวกันเป็นสมาคมฯ

เรื่องที่พูดกันมากคือเรื่องตำแหน่ง ซึ่งมีการพูดถึงข่าวดีเรื่องการจัดสรรตำแหน่งในภาพรวมของกระทรวงสาธารณสุข โดยรวมตำแหน่งนักรังสีการแพทย์เข้าไปด้วย และตำแหน่งเจ้าหน้าที่ฯที่มีคุณวุฒิปริญญาตรีสาขารังสีเทคนิคแล้วสามารถปรับเป็นตำแหน่งนักรังสีการแพทย์ได้เลยโดยไม่ต้องยุบรวมตำแหน่ง

พูดถึงข้อมูลเปรียบเทียบระหว่างตำแหน่งราชการกับพนักงานกระทรวงสาธารณสุขซึ่งคาดว่าเงินเดือนเป็น 1.2 เท่าของข้าราชการ ไม่มีเงินประจำตำแหน่ง ไม่ได้เครื่องราชอิสริยาภรณ์  ไม่มีบำเหน็จบำนาญ ได้เงิน พตส. มีกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ มีประกันสังคม ฯลฯ ร่างระเบียบเสร็จแล้วน่าจะเริ่มใช้ได้เร็วๆนี้

รายละเอียดทั้งหมด ดูได้จากวิดีโอคลิปครับ

Related Links:

ประชาคมอาเซียนกับผลกระทบ:จับตาฟิลิปปินส์และเวียดนาม

ผลสำรวจสภาวการณ์รังสีเทคนิคด้านกำลังคนพ.ศ.2548

รายงานคณะกรรมาธิการสาธารณสุข วุฒิสภา(full)

รายงานกมธ.วุฒิสภา:ปัญหาของรังสีเทคนิคไทยและแนวทางแก้ไข

บุก สธ.ขอปรับตำแหน่งเป็น “นักรังสีการแพทย์”

มองให้เป็นเห็นต้นไม้เป็นครูของเรา

เมื่อคราวไปประชุมวิชาการ AACRT ครั้งที่ 19 ที่โรงแรมปางสวนแก้ว เชียงใหม่ เมื่อวันที่ 16-18  มกราคม 2556 นอกจากจะได้มีโอกาสเป็นผู้ดำเนินการอภิปรายเรื่อง ความก้าวหน้าของสายงานรังสีการแพทย์ของไทย ร่วมอภิปรายกับนายแพทย์สุพรรณ ศรีธรรมมา รองปลัดกระทรวงสาธารณสุข ผศ.ดร.บรรจง เขื่อนแก้ว ประธานกรรมการวิชาชีพสาขารังสีเทคนิค และนายสละ อุบลฉาย นายกสมาคมรังสีเทคนิคแห่งประเทศไทยแล้ว ยังได้มีโอกาสไหว้พระ 5 วัด ได้แก่ วัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร วัดพันเตา วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร และวัดพระธาตุหริภุญชัยวรมหาวิหาร(ลำพูน)

มองจากห้องพักโรงแรมปางสวนแก้ว

วัดพระสิงห์ฯ กับลูกศิษย์ภูฏานและเพื่อนต่างชาติที่มาประชุม

     การเดินทางไปกราบพระตามวัดต่างๆที่กล่าวมานั้น ต้องขอขอบคุณผศ.ลัดดา เฉลยกิตติ ที่ให้รถอาจารย์อำไพ อุไรเวโรจนากร มาใช้ระหว่างอยู่ที่เชียงใหม่  ผม ภรรยาและลูกก็เลยได้อาศัยโดยสารไปด้วย

การขึ้นไปนมัสการพระธาตุดอยสุเทพนั้น  เรานั่งรถเก๋งจากโรงแรม ไปจอดรถไว้ที่อาคารจอดรถของสวนสัตว์เชียงใหม่ และต่อรถแดงที่หน้าสวนสัตว์เชียงใหม่ซึ่งอยู่ที่ทางขึ้นดอยสุเทพ  ระหว่างทางขึ้นเขา โดนรถเหวี่ยงไปมาตามแรงหนีศูนย์กลางเมื่อรถวิ่งเข้าทางโค้งซึ่งมีหลายโค้ง บางโค้งก็ติดๆกัน เหวี่ยงไปมา เผลอนิดเดียวมึนเลย ระหว่างนั้น จิตใจมันจดจ่ออยู่ที่พระธาตุดอยสุเทพ พระตำหนักภูพิงคราชนิเวศน์ ดอยปุย แทบจะไม่ได้มองความสวยงามระหว่างทางที่ขึ้นไปเลย และลุ้นว่าตัวเองจะเมารถหรือไม่ เกือบเมาครับ แต่ก็รอดมาได้ 
     นี่แหล่ะคือ ตัวอย่างของการขึ้นสู่เป้าหมายที่สูงๆ ซึ่งหากเทียบเคียงกับการทำงานโดยมุ่งแต่จะไปให้ถึงเป้าหมายที่กำหนดไว้ซะสูงมากๆ จึงมีโอกาสสูงที่จะพลาดการชื่นชมความงามระหว่างทาง พึงระวังให้มากๆครับ อาจสูญเสียมิตรภาพไปในระหว่างทางได้ 

เราเลยขึ้นไปแวะชมความงามของต้นไม้ ดอกไม้ที่ภูพิงคก่อน แล้วเดินทางต่อขึ้นไปบนดอยตุง ถนนช่วงนี้แคบมาก ลุ้นตลอดทาง เสร็จแล้วกลับลงมานมัสการพระธาตุดอยสุเทพ

ที่พระตำหนักภูพิงคราชนิเวศน์ ยังคงความงามของดอกไม้และต้นไม้ที่ไม่จืดจาง น้ำส้มคั้นสดๆ และดอกไม้งามทำให้รู้สึกสดชื่นและหายเหนื่อย

แวะชมหมู่บ้านชาวเขาเผ่าม้งบนดอยปุย ชมดอกฝิ่น พิพิธภัณฑ์ ถ่ายรูปชุดม้ง แดดจัดมากแต่อากาศเย็นสบายกำลังดี เพลิดเพลินกับการถ่ายรูปในชุดม้ง จนอาจารย์อำไพเผลอลืมหมวกทิ้งไว้ที่นั่นจนได้  เป็นหมวกที่ซื้อจากพระตำหนักภูพิงคราชนิเวศน์ซะด้วย

พระธาตุดอยสุเทพ พระธาตุสีทองคำระยิบระยับ ราวกับอยู่บนสรวงสวรรค์ชั้นฟ้า ยังคงความงดงามและมนต์ขลัง มีพลังงานบางอย่างที่ทำให้จิตใจของเราเยือกเย็นลงและสงบอย่างน่าประหลาดแท้ในทุกครั้งที่ได้ขึ้นไปนมัสการ แม้ผู้คนจะมาก ทั้งชาวไทยและนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ

ระหว่างที่ชมพระตำหนักภูพิงคราชนิเวศน์ เห็นดอกไม้งดงามและต้นไม้น้อยใหญ่ เป็นเสมือนดินแดนในฝัน ทำให้นึกถึงคำสอนของอาจารย์นานมาแล้วว่า

ต้นไม้ยิ่งเสียดยอดสูงใหญ่ ยิ่งต้องมีรากที่หยั่งลึกลงไปในดินมากเพื่อความมั่นคง

เรามักจะเห็นต้นไม้ขึ้นอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม สามัคคีกัน ซึ่งทำให้มันสามารถต้านทานแรงลมพายุได้ ไม่เคยเห็นต้นไม้มันทำร้ายกันเอง หากบังเอิญมีต้นไม้พยายามสูงใหญ่ขึ้นอยู่ต้นเดียวโด่เด่  ต้นไม้ต้นนั้นเมื่อโดนลมพายุพัดก็จะหักโค่นได้ง่าย

ต้นไม้ รักษาดินให้ความร่มเย็นแก่โลก ดูดน้ำผ่านรากลำต้นถึงกิ่งใบ สังเคราะห์แสง ให้ออกซิเจนและอาหารแก่โลก  มนุษย์เราได้ใช้ประโยชน์จากต้นไม้มากมายเหลือคณานับ

กระดาษทำจากตันไม้ มีคำกล่าวว่า มองผ่านกระดาษแผ่นเดียวสามารถมองเห็นจักรวาลได้ จริงหรือไม่ ลองคิดดูครับว่ากว่าจะได้กระดาษมาซักแผ่นเดียวต้องมีกระบวนการอะไรบ้าง ไม่น่าเชื่อว่า ทั้งจักรวาลเชื่อมโยงมาที่กระดาษแผ่นเดียวได้

ต้นไม้ทำหน้าที่หลายอย่างเหลือเกิน

แต่สิ่งที่น่าสนใจคือ ต้นไม้ทำหน้าที่ของมันโดยไม่มีใครสั่ง ไม่เคยเรียกร้องขอรางวัลคุณความดีจากใคร ไม่เคยอวดอ้างว่าฉันดีฉันเด่นนะ

เหล่านี้ ชาวเราคงเห็นด้วยถ้าจะกล่าวว่า มองให้เป็นเห็นต้นไม้เป็นครูของเรา

ต้นไม้บอกเราว่า ให้เราทำหน้าที่ของเราอย่างถูกต้องชอบธรรมโดยไม่ต้องให้ใครมาสั่ง เราไม่อวดอ้างว่าเราดี เราอยู่และทำงานร่วมกับผู้อื่นได้อย่างดี เรามีรากฐาน จิตใจดี ความคิดดี ทำดี วิชาการดี ซึ่งทำให้เราเติบโตสูงใหญ่ขึ้นอย่างมั่นคง ฯลฯ ต้นไม้สอนเราอย่างนี้

มีชาวเราบางคนถึงหลายคนบ่นให้ฟังว่า “หน้าที่ของเราคือทำงาน routine เบื่อจัง เช้า สาย บ่าย เย็น ค่ำมืด ดึกดื่น เหมือนเดิม เซ็งง่ะอาจารย์ ทำไงดี”

ก็เลยอธิบายไปว่า

ที่เรารอดอยู่ได้ทุกวันนี้เพราะเราทำหน้าที่ที่เรียกว่างาน routine มิใช่รึ

ดูอย่างการหายใจของเราก็เป็นงาน routine เราหายใจ เข้า-ออก เป็น routine ตลอดเวลาแม้ยามนอนหลับ ลองไม่หายใจดูซิ อะไรจะเกิดขึ้น 

หรือแค่เปลี่ยนจังหวะการหายใจก็ได้ ไม่ต้องหายใจแบบ routine หรอก ลองทำดูครับ

หายใจเข้าอย่างเดียว หรือหายใจออกอย่างเดียว ไม่ได้ใช่ไหม
      โปรดอย่าดูแคลนงาน routine เลย

คือ เราต้องฝึกมองแบบ positive thinking บ่อยๆให้เป็น routine ให้ชิน (P2R=positive thinking to routine) มองส่วนดีให้ชีวิตมีความ ชุ่มชื่น กระปี้กระเปล่า  แค่นี้ก็สุขโขสโมสรแล้ว

Related Links:
แค่น้ำหยดเดียวมีค่ายิ่ง
ขันติเป็นเครื่องประดับของนักปราชญ์

รายงานกมธ.วุฒิสภา:ปัญหาของรังสีเทคนิคไทยและแนวทางแก้ไข

AACRT2013 เชียงใหม่

(เริ่มเผยแพร่ 18 ธค 2555 อ่าน 638 ครั้ง)
     ผมได้มีโอกาสอ่านรายงานของคณะกรรมาธิการการสาธารณสุข วุฒิสภา เรื่อง รายงานการพิจารณาศึกษาเรื่อง “ปัญหาการขาดแคลนบุคลากรด้านการส่งเสริมทางการแพทย์” ที่เสนอต่อประธานวุฒิสภา เมื่อ วันที่ 28 เมษายน 2553 ซึ่งได้เสนอต่อที่ประชุมวุฒิสภาในเวลาต่อมา รายงานฉบับนี้มีความหนา 80 หน้า ผมอ่านแล้วรู้สึกว่าเป็นข้อมูลที่น่าสนใจมาก มีรายละเอียดความเป็นมา ที่มาที่ไป ปัญหาและแนวทางแก้ไขครบถ้วนกระบวนความ  จึงขอสรุปสาระสำคัญโดยเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับรังสีเทคนิคเอาไว้ เพื่อเป็นข้อมูลแบ่งปันกันให้ชาวเราได้ทราบทั่วๆกันซึ่งหลายท่านอาจทราบแล้ว แต่ก็มีจำนวนไม่น้อยที่อาจจะยังไม่ทราบ

ที่มาที่ไป

พ.ศ. 2551 ที่ประชุมวุฒิสภาครั้งที่ 8 (สมัยสามัญทั่วไป) เมื่อวันศุกร์ที่ 2 พฤษภาคม 2551 มีมติแต่งตั้งคณะกรรมาธิการสาธารณสุข ต่อมาได้มีการเลือกนายอนันต์ อริยะชัยพาณิชย์ เป็นประธานกรรมาธิการ คณะกรรมาธิการสาธารณสุขได้แต่งตั้งคณะอนุกรรมาธิการขึ้นคณะหนึ่ง จำนวน 10 คน มี ดร.นิลวรรณ เพชระบูรณิน เป็นประธานอนุกรรมาธิการ หนึ่งในนั้นมี นส.อำไพ อุไรเวโรจนากร  (กรรมการวิชาชีพสาขารังสีเทคนิค) ร่วมเป็นอนุกรรมาธิการด้วย ขณะเดียวกัน มีที่ปรึกษาคณะอนุกรรมาธิการอีกจำนวน 20 คน หนึ่งในนั้นมี รศ.จิตต์ชัย สุริยะไชยากร (ประธานคณะกรรมการวิชาชีพสาขารังสีเทคนิคในขณะนั้น) ร่วมเป็นที่ปรึกษาด้วย คณะอนุกรรมาธิการมีหน้าที่ศึกษาและหาแนวทางในการแก้ปัญหาที่เกี่ยวข้องกับบุคลากรด้านการส่งเสริมทางการแพทย์

โดยมีกรอบการพิจารณาการศึกษาวิจัย ปัญหาการขาดแคลนบุคลากรด้านการส่งเสริมทางการแพทย์ ที่อยู่ในกระทรวงสาธารณสุข ได้แก่ วิชาชีพ นักเทคนิคการแพทย์ นักกายภาพบำบัด นักรังสีการแพทย์ นักกิจกรรมบำบัด นักจิตวิทยาคลินิก/จิตวิทยา นักเวชศาสตร์สื่อความหมาย นักเทคโนโลยีหัวใจและทรวงอก 

พ.ศ. 2552-2553 โดยหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย คณะอนุกรรมาธิการจึงทำการศึกษาวิจัย ปัญหาการขาดแคลนบุคลากรด้านการส่งเสริมทางการแพทย์ ที่อยู่ในกระทรวงสาธารณสุข ตามกรอบที่กำหนด  เพื่อให้ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องทุกระดับได้ทราบสถานการณ์ปัจจุบัน สภาพปัญหา อุปสรรค ข้อจำกัด รวมทั้งข้อเสนอเชิงนโยบาย แนวทางในการบริหารจัดการบุคลากรด้านการส่งเสริมทางการแพทย์ที่มีประสิทธิภาพ เพื่อเสนอต่อรัฐสภา และหน่วยงานที่รับผิดชอบ นอกจานี้ ยังได้มีการจัดสัมมนาเพื่อรับฟังความคิดเห็นและข้อเสนอแนะด้วย

ในรายงานที่เสนอต่อวุฒิสภา จึงมีรายละเอียดของ ปัญหาและข้อเสนอแนะ เพื่อแก้ปัญหาของวิชาชีพด้านส่งเสริมทางการแพทย์ที่ปฏิบัติงานในกระทรวงสาธารณสุข ครบทุกวิชาชีพที่กำหนดให้ศึกษา

เมื่อมองในส่วนของรังสีเทคนิค  จากรายงานฉบับนี้ ได้กล่าวถึงเนื้อหาที่สะท้อนความเป็นจริงได้อย่างดีและน่าจะครบถ้วนตามสถานการณ์ในช่วงเวลาที่ทำการศึกษา โดยสรุปดังนี้

ปัญหาและอุปสรรคของรังสีเทคนิค

กรอบตำแหน่งที่บรรจุและงบประมาณไม่สะท้อนกับความต้องการปริมาณนักรังสีการแพทย์ในระบบบริการสาธารณสุขและแรงจูงใจ เช่น เงิน พตส. ยังไม่ได้รับความเท่าเทียมกันกับผู้ประกอบวิชาชีพทางสุขภาพในสาขาอื่นที่จบการศึกษาระดับเดียวกัน

การขาดแคลนตำแหน่งข้าราชการสำหรับบรรจุลูกจ้างชั่วคราวตำแหน่งนักรังสีการแพทย์

การปรับตำแหน่งจาก เจ้าพนักงานรังสีการแพทย์ เป็นนักรังสีการแพทย์ มีขั้นตอนยุ่งยาก เสียขวัญกำลังใจ มีการลดขั้น ยุบตำแหน่ง ลดเงินเดือน เมื่อเปรียบเทียบกับวิชาชีพอื่นที่จบการศึกษาระดับปริญญาตรีเหมือนกัน เช่น พยาบาล

การนับระยะเวลาเกื้อกูลที่ไม่พิจารณาระยะเวลาที่ปฏิบัติงานในตำแหน่งเจ้าพนักงานรังสีการแพทย์

ค่าตอบแทนต่างๆ ที่ได้รับยังไม่เป็นธรรมกับภาระงาน หรือความเสี่ยงในการปฏิบัติงาน เช่น พตส. ค่าตอบแทนเบี้ยเลี้ยงเหมาจ่าย รพช ค่าเบี้ยกันดาร ซึ่งไม่ได้เลยหรือไม่ทัดเทียมกับวิชาชีพสุขภาพอื่นที่ปฏิบัติงานในพื้นที่เดียวกัน

ตำแหน่งพนักงานราชการ มีปัญหาในการปฏิบัติงานไม่เท่าเทียมข้าราชการสวัสดิการรักษาพยาบาลมีเพียงประกันสังคม

ขาดการส่งเสริมการเป็นเฉพาะทางและการพัฒนาอย่างต่อเนื่องของผู้ปฏิบัติการในวิชาชีพจากภาครัฐ รวมถึงความก้าวหน้าในการเลื่อนระดับเท่าเทียมวิชาชีพอื่นๆ หรือมีตำแหน่งระดับสูงน้อยเมื่อเทียบกับความยากของงาน

ขาดการส่งเสริมการจัดตั้งสถาบันการผลิตบัณฑิตรังสีเทคนิคให้เพียงพอต่อความต้องการของระบบบริการสาธารณสุข

      ข้อเสนอแนะเพื่อแก้ปัญหารังสีเทคนิค

      จัดให้มีกรอบตำแหน่งและงบประมาณที่สอดคล้องกับจำนวนนักรังสีการแพทย์ที่ต้องการในระบบบริการสาธารณสุข

สร้างแรงจูงใจทั้งด้านการเงิน ความก้าวหน้าในวิชาชีพให้เท่าเทียมกับสาขาวิชาชีพอื่น เช่น พยาบาล

จัดทำแผนพัฒนาบุคลากรที่ยั่งยืนด้านการส่งเสริมความเป็นเฉพาะทางในวิชาชีพรังสีเทคนิค

จัดทำแผนเพิ่มสถาบันผู้ผลิตเพื่อเพิ่มจำนวนการผลิต โดยมีแผนการพัฒนาอาจารย์ควบคู่กันเพื่อควบคุมคุณภาพของบัณฑิต

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

ชาวเราท่านใดสนใจรายละเอียดแบบเต็มๆ ลองหาอ่านดูครับ

     ล่าสุด ในการประชุมนานาชาติ AACRT2013 ที่เชียงใหม่ เมื่อวันที่ 16 มกราคม 2556 นายแพทย์สุพรรณ ศรีธรรมมา รองปลัดกระทรวงสาธารณสุข, ผศ.ดร.บรรจง เขื่อนแก้ว ประธานกรรมการวิชาชีพสาขารังสีเทคนิค, นายสละ อุบลฉาย นายกสมาคมรังสีเทคนิคแห่งประเทศไทย, และรองศาสตราจารย์มานัส มงคลสุข หัวหน้าภาควิชารังสีเทคนิคมหิดล ได้ร่วมกันอภิปรายเรื่อง ความก้าวหน้าของสายงานรังสีการแพทย์ของไทย 
     ซึ่งมีการพูดถึงข่าวดีเรื่องการจัดสรรตำแหน่งในภาพรวมของกระทรวงสาธารณสุข โดยรวมตำแหน่งนักรังสีการแพทย์เข้าไปด้วย และตำแหน่งเจ้าหน้าที่ฯที่มีคุณวุฒิปริญญาตรีสาขารังสีเทคนิคแล้วสามารถปรับเป็นตำแหน่งนักรังสีการแพทย์ได้เลยโดยไม่ต้องยุบรวมตำแหน่ง 
     พูดถึงข้อมูลเปรียบเทียบระหว่างตำแหน่งราชการกับพนักงานกระทรวงสาธารณสุขซึ่งคาดว่าเงินเดือนเป็น 1.2 เท่าของข้าราชการ ไม่มีเงินประจำตำแหน่ง ไม่ได้เครื่องราชอิสริยาภรณ์  ไม่มีบำเหน็จบำนาญ ได้เงิน พตส. มีกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ มีประกันสังคม ฯลฯ ร่างระเบียบเสร็จแล้วน่าจะเริ่มใช้ได้เร็วๆนี้
     รองปลัดกระทรวงสาธารณสุขกล่าวอภิปรายตอนหนึ่งว่า ผลลัพธ์เกี่ยวกับตำแหน่งที่ออกมาเช่นนี้ เป็นไปตามเหตุและผล ไม่ใช้เกิดจากการกดดันของฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดทั้งสิ้น

  ในที่สุดแล้ว เรื่องปัญหา อุปสรรค และแนวทางแก้ไข ของรังสีเทคนิคไทย ที่ได้ทำการศึกษากันมา และได้เสนอต่อวุฒิสภาและหน่วยงานผู้รับผิดชอบที่เกี่ยวข้อง และข้อมูลในส่วนอื่นๆที่ชาวเราช่วยกันทำ ช่วยกันส่งต่อข้อมูลให้ผู้มีอำนาจรับผิดชอบ กำลังส่งผลลัพธ์ไปในทิศทางที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ทั้งนี้เป็นเพราะชาวเราหลายคนมิใช่คนใดคนหนึ่ง ที่ช่วยกัน ร่วมแรงร่วมใจกัน ทำงานอย่างต่อเนื่อง บนหลักการที่ถูกต้องชอบธรรมสง่างาม ไปในทิศทางเดียวกัน ไม่กระจัดกระจาย ไม่รู้เหน็ดเหนื่อย จริงไหมครับ และขอให้กำลังใจทุกคนร่วมกันเดินหน้าไปในแนวทางเดียวกันตลอดไป

Related Links:

    ประชาคมอาเซียนกับผลกระทบ:จับตาฟิลิปปินส์และเวียดนาม

    ผลสำรวจสภาวการณ์รังสีเทคนิคด้านกำลังคนพ.ศ. 2548

          รายงานคณะกรรมาธิการสาธารณสุข วุฒิสภา
            บุก สธ.ขอปรับตำแหน่งเป็น “นักรังสีการแพทย์”