ไม่มีข้อสอบขายหรอกจ้าาาาา

(243 ครั้ง)

อย่างที่ทราบกันครับว่า การสอบเพื่อขอขึ้นทะเบียนและรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิค ดำเนินการมาร่วม 10 ปีแล้ว หลายครั้งมีการเล่าลือกันว่า "มีการขายข้อสอบกัน" และอาจเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ผู้จะเข้าสอบบางคนที่ไม่มีความพร้อม ขาดความมั่นใจในการสอบ พยายามใช้ตัวช่วยทางนี้ คือ "ขอซื้อขอสอบ" ก่อนหน้าวันสอบหลายวัน

ผมได้รับโอกาสให้เป็นคณะกรรมการวิชาชีพฯโดยตำแหน่งหัวหน้าภาควิชารังสีเทคนิค ม.มหิดล นับถึงปัจจุบันก็ร่วม 8 ปีแล้ว ได้อยู่และเป็นส่วนหนึ่งร่วมกับกรรมการวิชาชีพท่านอื่นๆ ในกระบวนการการจัดทำข้อสอบ และการจัดสอบหลายครั้ง ได้ยินเสียงเล่าลือนั้นเต็มสองรูหูเลย รู้สึกประหลาดใจที่ ใครหนอช่างทำเรื่องแบบนี้ แต่ก็มิได้ใส่ใจมากมายอะไร เพราะ ในกระบวนการทั้งหมด มีความรัดกุม และจะรัดกุมมากๆเมื่อเป็นข้อสอบที่กำลังจะใช้ทดสอบ

แต่ตอนนี้คงไม่ใส่ใจไม่ได้แล้ว เพราะเสียงเล่าลือและการขอซื้อข้อสอบนั้น เกิดขึ้นบ่อยและในการสอบล่าสุดก็ยังมีอยู่ ซึ่งเป็นการกระทำที่บั่นทอนความเชื่อมั่นศรัทธา ความไว้เนื้อเชื่อใจ ของสังคมที่มีต่อวิชาชีพรังสีเทคนิค จึงขอเล่าให้ชาวเราได้เกิดความเข้าใจ และมั่นใจว่า "ไม่มีข้อสอบขายหรอกจ้าาาาา"

ข้อสอบมาจากไหน?

เชื่อว่าหลายคนอาจจะยังไม่ทราบว่า ข้อสอบที่ใช้สอบกันนั้นมาจากไหน?  คำตอบคือ มาจากสถาบันผู้ผลิตบัณฑิตสาขารังสีเทคนิคทั่วประเทศ มหิดล เชียงใหม่ นเรศวร รามคำแหง ขอนแก่น จุฬาฯ สงขลานครินทร์

กระบวนการในการได้มาซึ่งข้อสอบ

โปรดดูรูปกระบวนการในการได้มาซึ่งข้อสอบ...

คณะกรรมการวิชาชีพฯ ขอข้อสอบไปยังสถาบันผู้ผลิตฯ (ที่จริงก็ยังไม่ได้เป็นข้อสอบที่ใช้ทดสอบหรอกครับ แต่ขอเรียกว่าข้อสอบเพื่อให้ง่ายต่อการทำความเข้าใจ) เป็นข้อสอบในหมวดวิชาชีพ แยกเป็นรายวิชาได้แก่ กายวิภาคและรังสีกายวิภาค รังสีวินิจฉัย เวชศาสตร์นิวเคลียร์ รังสีรักษา การดูแลผู้ป่วยและการบริหารจัดการ การประกันและการควบคุมคุณภาพเบื้องต้น รังสีฟิกส์ การป้องกันอันตรายจากรังสีและรังสีชีววิทยา โดยขอข้อสอบสถาบันละ 200 ข้อ

จากนั้นสถาบันผู้ผลิตฯแจ้งให้อาจารย์ที่เกี่ยวข้องทราบ เพื่อให้อาจารย์จัดทำข้อสอบตามคำขอของคณะกรรมการวิชาชีพฯ เมื่อจัดทำเสร็จแล้ว สถาบันผู้ผลิตฯจะรวบรวมข้อสอบจากอาจารย์ทั้งหลายส่งให้คณะกรรมการวิชาชีพฯ รวมทุกสถาบันผู้ผลิตฯมากกว่า 1,000 ข้อ

ขณะเดียวกัน ข้อสอบชุดเดียวกันนั้น จะถูกนำไปสังคยานาร่วมกันในการสัมมนาจัดทำคลังข้อสอบ โดยสถาบันผู้ผลิตฯเป็นผู้รับผิดชอบ คำว่ารับผิดชอบหมายความว่า

บรรดาอาจารย์ด้านรังสีเทคนิค 40 คนทั่วประเทศทุกสถาบันผู้ผลิต
ระดมสมองร่วมกันเพื่อให้ได้คำถามหรือข้อสอบที่เหมาะสมที่สุด

1) สถาบันผู้ผลิตฯเป็นผู้จัดสัมมนา เป็นการสัมมนาที่เรียกกันติดปากว่า "RT Consortium" ซึ่งคราวนี้ เป็นการสัมมนาครั้งที่ 12 ซึ่งภาควิชารังสีเทคนิค คณะเทคนิคการแพทย์ ม.เชียงใหม่ เป็นเจ้าภาพ  ในระหว่างวันที่ 14-16 พฤษภาคม 2557 คณาจารย์ที่เข้าสัมมนาจากทุกสถาบัน ร่วมกันปรับปรุงข้อสอบกว่า 1,000 ข้อ ให้มีความเหมาะสม สอดคล้องตามสมรรถนะของนักรังสีเทคนิค และมีการตัดข้อสอบทิ้งไปเกือบครึ่ง จนได้ "ข้อสอบที่กลั่นกรองแล้ว" และเป็นที่ตกลงกันในที่สัมมนาว่าให้เผยแพร่ได้ ไม่เป็นความลับ ใครจะนำไปใช้ติว ใช้เตรียมตัวสอบ ได้ตามสบาย ไม่ขายจ้าาา

2) สถาบันผู้ผลิตทุกแห่งที่เข้าร่วมสัมมนาจัดทำคลังข้อสอบนั้น จะต้อง support ค่าใช้จ่ายให้อาจารย์ทุกคนที่เข้าร่วมสัมมนา รวมแล้วงบประมาณที่ต้องใช้ในการสัมมนาทั้งหมดประมาณกว่า 300,000 บาท

ข้อสอบที่กลั่นกรองแล้ว ถูกส่งให้คณะกรรมการวิชาชีพฯและสถาบันผู้ผลิตฯทุกแห่ง คณะกรรมการวิชาชีพฯได้ส่งต่อให้คณะอนุกรรมการวิชาชีพสาขารังสีเทคนิคด้านการพิจารณาขึ้นทะเบียนและจัดสอบความรู้ เพื่อพิจารณาเข้าเป็นคลังข้อสอบ ซึ่งในคลังข้อสอบมีข้อสอบเก่าอยู่ด้วยจำนวนหนึ่ง คลังข้อสอบนี้ถูกเก็บไว้อย่างแน่นหนา ในห้องนิรภัยที่เข้าถึงยาก

เมื่อมีการจัดสอบ เป็นหน้าที่ของคณะอนุกรรมการวิชาชีพสาขารังสีเทคนิคด้านออกข้อสอบและคัดเลือกข้อสอบ จะเป็นผู้นำคลังข้อสอบออกจากห้องนิรภัยในวันก่อนสอบจริงหนึ่งวัน  ซึ่งข้อสอบมีทั้งเก่าและใหม่ปนกัน มาคัดเลือกเป็นข้อสอบจำนวน 150 ข้อ สำหรับวิชาชีพ และ 50 ข้อ สำหรับกฎหมายและจรรยาบรรณ ที่จะใช้ทดสอบในวันที่ 1 มิถุนายน 2557

นี่แหล่ะครับ คือที่มาของข้อสอบ มันยากเย็นแสนเข็นมาก และลงทุนสูง ทั้งกำลังกาย กำลังสมอง กำลังทรัพย์ สิ่งที่ผมเล่าให้ฟังอาจจะไม่ละเอียดครบถ้วนเหมือนการปฏิบัติจริง แต่เนื้อหาที่เล่านั้นครอบคลุมการปฏิบัติหลักๆที่สำคัญ จึงไม่มีข้อสอบขายครับ มีแต่ให้ฟรีๆ อันนี้หมายถึงข้อสอบที่มาจากการสัมมนา RT Consortium นะครับ ไม่มีความลับอะไรเลย

สิ่งที่จะเป็นความลับสุดยอดเปิดเผยไม่ได้ในช่วงเวลา 2 วัน คือวันคัดเลือกข้อสอบและวันสอบได้แก่ "ข้อสอบที่ถูกเลือกแล้วเพื่อใช้ทดสอบในวันที่ 1 มิถุนายน 2557" ชุดนี้ถ้ามีการซื้อขายกันละก็ต้องมีคนติดคุกแน่ เพราะฉะนั้นกระบวนการตรงนี้จึงถูกวางไว้อย่างรัดกุมแน่นหนา และมีหลักคุณธรรม จริยธรรมของผู้ที่เกี่ยวข้องคำ้จุนอยู่

Related Links:
เส้นทางเดินของ RT Consortium
มีข้อสอบขายไหม??

มีข้อสอบขายไหม??

(445 ครั้ง)

10 ปีแล้วครับที่มีการสอบเพื่อขอขึ้นทะเบียนและรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบโรคศิลปะ สาขารังสีเทคนิค สอบครั้งแรกเมื่อปี 2547 ครั้งล่าสุดก็ที่เพิ่งผ่านมาครับ 1 มิถุนายน 2557

ใกล้เวลาจะสอบใบประกอบสาขารังสีเทคนิคทุกครั้ง มีคำถามพรั่งพรูมาที่ผมและเข้าใจว่า คณะกรรมการวิชาชีพทุกคนก็จะถูกถามคล้ายๆกัน
"หนูตื่นเต้นมากกว่าการสอบที่คณะฯอีกค่ะอาจารย์"
"ข้อสอบยากมากไหมคะ"
"อาจารย์มีแนวข้อสอบไหมคะ"
.......
.......
"..... ฯลฯ"

ผมไม่ได้ตอบคำถามเหล่านี้ สิ่งที่ทำได้คือให้กำลังใจผู้เข้าสอบทุกคนทุกสถาบัน ว่า "อย่ากังวลมาก สอบไม่ผ่านเกณฑ์คราวนี้ ก็สอบใหม่" ปีหนึ่งสอบ 2 ครั้งจะกังกวลไปใย ปกติครั้งแรกของปีจะสอบประมาณเดือนพฤษภาคมหรือต้นเดือนมิถุนายน และครั้งที่สองของปีจะสอบประมาณเดือนพฤศจิกายน

ปี 2547 ประมาณ 1,300 คน

ปี 2557 ประมาณ 300 คน

ผมได้ยินข่าวไม่สู้ดีในขณะเตรียมการจัดสอบ ก่อนหน้าการสอบหลายวัน  ที่มีผู้เข้าสอบบางคนถามเจ้าหน้าที่ของสำนักฯ และถามกรรมการวิชาชีพบางคน แล้วรู้สึกไม่สบายใจ ก็คือ

"มีข้อสอบขายไหม? เท่าไหร่??" 
ไม่ได้บอกว่าข้อสอบเก่าหรือใหม่ ก็น่าจะใหม่ล่ะครับ

ถามว่า "มีข้อสอบขายไหม? เท่าไหร่??" อันนี้คุกนะครับ การทุจริตในการสอบไม่ว่าแบบไหน เวลาไหน ทั้งก่อนสอบ ขณะสอบ และหลังสอบ เป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย ผิดจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพรังสีเทคนิค ห้ามทำเด็ดขาด

ลองดูแค่พระราชบัญญัติการประกอบโรคศิลปะฯ มาตรา 38 กล่าวว่า "ผู้ประกอบโรคศิลปะต้องรักษาจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพตามระเบียบที่รัฐมนตรีกำหนด....ฯลฯ" ซึ่งระบียบกระทรวงสาธารณสุข ว่าด้วยการรักษาจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพของผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิค พ.ศ. 2547 ข้อ 4 กล่าวว่า "ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิค ต้องไม่ประพฤติหรือกระทำการใดๆอันเป็นเหตุให้เสื่อมเสียเกียรติศักดิ์แห่งวิชาชีพ" ทุจริตการสอบก็ผิดจรรยาบรรรณเต็มๆแล้ว ยังไม่ได้ดูกฎหมายอื่นอีกนะครับ

การทุจริตในการสอบ อาจมีหลายคนหลายสถานะมาเกี่ยวข้อง มิได้หมายความว่าท่านที่เกี่ยวข้องเหล่านั้นกระทำทุจริตนะครับ เช่น สถานะผู้เข้าสอบ สถานะกรรมการจัดสอบ สถานะกรรมการคัดเลือกข้อสอบ สถานะกรรมการตรวจและวิเคราะห์ข้อสอบ ฯลฯ คนที่มีสถานะอื่นๆ ก็ว่าไปตามฐานความผิดถ้าทำการทุจริต ผมขอเน้นไปที่ผู้เข้าสอบครับ แม้จะเป็นการกระทำก่อนที่ผู้กระทำการทุจริตจะได้รับใบอนุญาตและขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประกอบวิชาชีพรังสีเทคนิคก็ตาม เป็นการกระทำที่ทำให้สังคมเกิดความเสื่อมศรัทธาในหมู่คณะ เสื่อมศัรทธาในวิชาชีพรังสีเทคนิคของชาวเราแล้ว เริ่มต้นก็ไม่สวยแล้วครับ เมื่อได้คิดที่จะกระทำ ได้เริ่มลงมือทำ สุดท้ายได้ทำจนความผิดสำเร็จแล้ว หมู่คณะที่เรียกว่า "รังสีเทคนิค" จะคิดเห็นเป็นประการใด จะลงพรหมทัณฑ์ไหม?? จะดำเนินการให้เป็นไปตามกฎหมายไหม??

โชคดีครับ เท่าที่ผมทราบ ก่อนการสอบไม่ปรากฏว่ามีการทุจริตซื้อขายข้อสอบกัน มีแต่การเลียบๆเคียงๆ หยั่งเชิง ขณะทำการสอบก็มีบ้างที่ 1-2 คนพยายามจะลอกคำตอบจากเพื่อนที่นั่งสอบใกล้กัน กรรมการที่คุมสอบได้ตักเตือนและคุมเข้ม หลังสอบเสร็จการตรวจกระดาษคำตอบดำเนินการอย่างตรงไปตรงมาไม่ปรากฏการเปลี่ยนแปลงแก้ไขกระดาษคำตอบ

ดังนั้น ผมจึงมีความเห็นว่า เป็นหน้าที่ เป็นสำนึกรับผิดชอบของชาวเราที่ต้องช่วยกันจรรโลงเกียรติ ศักดิ์ศรี และความเชื่อมั่นเอาไว้ให้มั่นคงยั่งยืน ทั้งก่อนเป็นผู้ประกอบวิชาชีพ และขณะเป็นผู้ประกอบวิชาชีพ โดยทำทุกอย่างอย่างตรงไปตรงมาและถูกต้องตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ สอดคล้องกับหลักธรรมภิบาลครับ 

Related Links:
ไม่มีข้อสอบขายหรอกจ้าาา

QC จากดินสู่ดาว รพ.บ้านหมี่

เมื่อคราวไปทำ workshop ที่โรงพยาบาลบ้านหมี่ 13-14 มีนาคม 2557 ผมต้องตื่นตีสี่เพื่อไปขึ้นรถที่ศาลายาตอนหกโมงเช้า เป็นรถที่โรงพยาบาลบ้านหมี่จัดมารับ ใช้เวลาเดินทางจากศาลายา-โรงพยาบาลบ้านหมี่ 2 ชั่วโมง 10 นาที ระหว่างเดินทางผมนอนหลับเติมพลังให้ตัวเอง แต่หลับไม่สนิทตลอดทาง เลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายภาพวิวข้างทาง เป็นเวลาเดียวกับที่พระอาทิตย์กำลังขึ้นมาทักทายเราเลย ช่างงดงามแท้ ถ่ายแล้วก็โพสต์ในเฟสบุ๊คเลย เหมือนคนที่มีอาการ technology syndrome

โรงพยาบาลบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี อยู่ใกล้กับตำบลช่องแค อำเภอตาคลี ที่ที่ผมเกิดและเติบโตในวัยเด็กก่อนที่จะไปเรียนในตัวเมืองจังหวัดนครสวรรค์ ญาติพี่น้องก็ได้มาใช้บริการที่โรงพยาบาลบ้านหมี่เป็นประจำ ตอนเด็กเคยมาเล่นสงกรานต์ที่อำเภอบ้านหมี่ด้วย เล่นเสร็จก็ป่วยเลยต้องนอนรักษาตัวที่โรงพยาบาล แต่ไปนอนที่โรงพยาบาลพระพุทธบาทสระบุรีในตอนนั้น ผมจึงคุ้นเคยบ้านหมี่มาก ปลาส้มอร่อยสุดๆ

ถึงโรงพยาบาลบ้านหมี่แล้ว รับประทานข้าวผัดกับแกงจืดผักกาดข้าวเป็นมือเช้า เตรียมการสักครู่ ก็ได้เวลาเริ่มกิจกรรมกันเลย ได้พบหน้าตาของผู้เข้าประชุมแล้วรู้สึกคุ้นเคยทั้งนั้น หันไปหันมา ลูกศิษย์คนหนึ่งมาจากโรงพยาบาลอยุธยา สมัยเรียนผมเป็นอาจารย์ที่ปรึกษา เดินตรงเข้ามาหาผม ในมือถือถุงมาด้วย
"สวัสดีค่ะอาจารย์ หนูเอาขนมบ้าบิ่นของดีอยุธยามาฝากค่ะ"
"ขอบคุณครับ ทานแล้วน่าจะมีพลัง แต่ไม่บ้าบิ่นใช่ไหม ฮ่าๆๆๆ"

ผมบรรยายก่อนเป็นคนแรก เวลา 9:00-10:30 น. พูดเรื่อง การควบคุมคุณภาพของกระบวนการถ่ายภาพรังสี จากดินสู่ดาว คือจากแบบธรรมดาสู้แบบดิจิทัล เป็นแนวคิดที่นำระบบ CR หรือ DR มาใช้ควบคุมคุณภาพเครื่องเอกซเรย์ แนวคิดนี้ ได้ทำวิจัยรองรับโดยได้ทุนวิจัยจากงบประมาณแผ่นดิน มีนักศึกษาปริญญาตรี 8 คน ปริญญาโท 1 คน และปริญญาเอก 1 คน ร่วมทำวิจัยประกอบการสำเร็จการศึกษา โดยการมองปัญหาให้ครบทุกมิติมากที่สุด ทั้งการปฏิบัติและการวิเคราะห์ทางเศรษฐศาสตร์  คือมันสามารถนำ CR หรือ DR มาใช้งานในการควบคุมคุณภาพเครื่องเอกซเรย์แทนการใช้ฟิล์มเอกซเรย์ ได้แก่ การทดสอบการจัดตัวของ beam และ collimator การทดสอบการคงตัวของ tube current การทดสอบ exposure time การวัดขนาด focal spot ทั้งหมดที่เกิดขึ้นนั้นก็เพราะแนวโน้มบ้านเราจะก้าวไปสู่รังสีดิจิทัลในไม่ช้า เรื่องนี้จึงเป็นการใช้ประโยชน์จากดิจิทัลที่เข้ามาแทนฟิล์ม ที่ใดสนใจจะให้ทีมงานของเราไปเล่าให้ฟังก็ได้นะครับ

ซ้ายมืออาจารย์ทิพวิมล ขวามืออาจารย์ดร.วิวัฒน์ ขนเครื่องมือ QC มาด้วย
ช่วยให้การฝึกอบรมสนุก มีสีสรรค์ วิชาการแน่นเปรี๊ย

ตัวอย่างรูป:...การวิเคราะห์ collimator โดยใช้โปรแกรม ImageJ

มีชาวเราบางคนถามผมว่า...................
"ทำ QC ทำไม?"
"ทำ QC ไปเพื่ออะไร?"
"ทำ QC แล้วจะได้อะไร?"
ผมก็ตอบไปว่า....................................
"เราอาบน้ำแต่งตัวทำไม?"
"เราอาบน้ำแต่งตัวไปเพื่ออะไร?"
"เราอาบน้ำแต่งตัวแล้วจะได้อะไร?"

ตอบเหมือนไม่ตอบ เป็นอันว่า คนถามเงียบ คนตอบก็เงียบ ต่างคนต่างเงียบ ใช้ความคิดกันอย่างหนัก หวังว่าคงเห็นทางสว่างนะครับ อยากขยายความตรงนี้ต่ออีกนิดนึง

ในการทำงานนั้น เราอาจรู้สึก สนุก ชอบ อึดอัด คับข้องใจ ขัดแย้ง ฯลฯ หลายอารมย์ แต่หากว่า "เราให้คุณค่ากับงานที่เราทำ งานนั้นจะย้อนกลับมาให้คุณค่าแก่เรา" เข้ากับหลักฟิสิกส์ "action=reaction" ของนิวตันครับ

มีชาย 3 คนกำลังทำงานก่อกำแพงวัด ทำงานกันกลางแจ้งที่แดดร้อนแรง ต้องใช้ความอดทนอย่างมาก
     ชายคนแรกคิดว่า.......เขากำลังก่ออิฐ
     ชายคนที่สองคิดว่า....เขากำลังก่อกำแพงวัด
     ชายคนที่สามคิดว่า....เขากำลังสร้างวัด
ทั้งสามคนนี้ให้คุณค่าของงานต่างกัน
     คนที่รู้สึกไม่มีความสุขกับการทำงานมากที่สุดคือใคร?
     คำตอบน่าจะเป็นชายคนแรก เพราะเขาให้คุณค่าของงานแค่การก่ออิฐเท่านั้น เสร็จงานแล้วก็รับค่าแรงไป ระหว่างก่ออิฐไปนั้น ในใจคงครุ่นคิดตลอดว่า "เมื่อไหร่งานจะเสร็จวะ" กังวลตลอด ถามว่าเหนื่อยไหม...เหนื่อยครับ ทุกข์ไหม...ทุกข์ครับ
     ส่วนคนที่รู้สึกมีความสุขกับการทำงานมากที่สุดคือใคร?
     คำตอบน่าจะเป็นชายคนที่สาม เพราะเขาให้คุณค่ากับงานที่ทำอย่างมาก เขาไม่ได้มองแค่กำลังก่ออิฐหรือก่อกำแพง แต่เขาคิดไปถึงว่า เขากำลังสร้างวัด ระหว่างทำงานเขาจะรู้สึกมีความสุขมาก และไม่กังวลเรื่องงานจะเสร็จหรือไม่เสร็จ ถามว่าเหนื่อยไหม ก็เหนื่อยแน่นอน แต่ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ ทุกข์ไหม...ไม่ทุกข์ สุขไหม...สุขครับ
     ทั้งสามคน มองงานอย่างไร ให้คุณค่าของงานอย่างไร งานนั้นก็กลับมาสนองทั้งสามคนนั้นในทันทีเช่นกัน
     ชาวเราจะเลือกแบบไหน?

แล้วมื้อกลางวันก็ไม่พลาดครับ ปลาส้มทอด ฟินฝุดๆ

Related Links:

1.) Economic evaluation of computed radiography comparing to film method in quality control of general X-ray machine at Phramongkutklao Hospital.